یادداشت های دکتر محی الدین قنبری

برای آگاهی، برای بهی

یادداشت های دکتر محی الدین قنبری

برای آگاهی، برای بهی

پیوندهای روزانه

علم سعادت

پنجشنبه, ۱۷ بهمن ۱۳۹۸، ۱۲:۰۵ ق.ظ

سعادت و خوشبختی چیست و نظریه های سعادت چه می گویند؟ این همه تلاش و کوشش برای خوشبختی بشر معطوف به چه چیزهایی بوده است؟ کتاب سعادت از نشر ققنوس که مدخلی از دانشنامه استنفورد است را خواندم. به نظرم آمد ارزش خلاصه کردن دارد. چکیده ای از آن را اینجا برای شما می گذارم شاید که برای سعادتتان مساعدتی شده باشد. 




💫 علم سعادت: 
دن هیبورن

اول اینکه کتاب آمده از دو رویکرد فلسفی و روانشناختی به مفهوم سعادت پرداخته و حوزه فرد و اجتماع را مورد توجه قرار داده و گفته که فلاسفه یکی از دو مورد زیر را موضوع کار خود قرار می دهند:

1. سعادت حالتی از ذهن است

2. سعادت زندگی ای است که برای شخص خوب پیش می رود.

در مورد اول دغدغه ما صرفا روانشناختی است. درست مانند لذت و افسردگی.

سوال بعدی آن است که این حالت ذهنی چقدر ارزشمند است؟ از آنجا که این به ذهن هر فرد بر می گردد قابل درک است اگر سعادت را اصلا ارزشمند ندانیم.

شاید شما روشنفکری بلندپرواز باشید که فکر می کند نادان ها می توانند سعادتمند باشند با این دید مردمان سعادتمند مایه تاسف خواهند بود.(13 و 14)

در مورد دوم موضوعی ما نوعی ارزش است. ارزشهایی دوراندیشانه: بهروزی، آسایش walfare، فایده یا شکوفایی.

به این معنا سعادت به چیزی مربوط می شود که به شخص سود می رساند . برای او خوب است.(ص 14 و 15)
[این معنا به نظرم با بحث خَیر(با گویش عربی) در فرهنگ اسلامی نزدیک است.]
]
نویسنده اشاره می کند که پیوند سعادت با بهروزی well-bieng متضمن داوری* است. داوری ای ارزشی💫 

اگر من و شما ارزش های متفاوتی داشته باشیم سعادت را هم متناسب با آن تصور خواهیم کرد.(15 و 16)

فلاسفه اغلب میان دو روایت از سعادت تمایز قائل شده اند:

نظریه اول: لذت گرایی

نظریه دوم: رضایت از زندگی

نظریه سوم:
 نظرگاه عاطفی: این نظریه به جای همانندسازی سعادت با تجربه لذت بخش، آن را با کل وضعیت عاطفی فاعل یکی می انگارد.

این نظریه شامل جنبه های غیرتجربی احوال می شود و لذت هایی را که به شکل مستقیم متضمن حالت عاطفی فرد نیستند در بر نمی گیرد و ممکن است تغییر هم کند. (ص 24)

[این شبیه خوشبختی است که فرد یا ملت عاشق دارند.]

نظریه چهارم هم ترکیبی از نظریه ها است. سعادت را با رضایت از کل زندگی یا ابعادی از آن، لذت و حالت عاطفی  می شناسد. (25 و 26)


لازمه های اصلی سعادت:

- روابط
- پرداختن به فعالیت های جالب و چالش برانگیز
- امنیت جسمانی و مادی
- احساس معناداری و هدفداری
- دورنمای مثبت داشتن
- استقلال یا کنترل
(ص 55)

لازمه های مهم ممکن دیگر برای سعادت:

- مذهب
- حکمرانی خوب
- اعتماد
- برخورداری از کمک دیگران
-ارزش ها
- دستیابی به اهداف
- شاغل بودن
- ارتباط داشتن با محیط طبیعی
(ص 55)

چهار یافته مهم تجربی از بین انبوه مطالعات درباره سعادت به قرار زیرند:

1. اغلب افراد سعادتمند هستند.

2. افراد با بیشترِ تغییرها هماهنگ می شوند و گرایش دارند به این که در طول زمان به «نقطه تعادل» سعادتشان بازگردند.

3. افراد، مستعد ارتکاب اشتباهات خطیر در سنجش و جستجوی سعادت هستند.

4. کامیابی مادی، بر خلاف انتظار تاثیر چندانی بر سعادت ندارد.

(ص 48)
دن هیبرون، دانشنامه استنفورد: #سعادت، نشر ققنوس. 

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی